یه ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽشون

یه ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽشون



، ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ...



ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺩﺳﺘﺸﻮﻥ ﺭﻭ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ



ﺑﺎﻫﺎﺷﻮﻥ ﯾﻪ ﺧﯿﺎﺑﻮﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﺭﻭ ﻗﺪﻡ ﺑﺰﻧﯽ ...



ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺸﻮﻥ ﺑﺎ ﺩﻭﺗﺎ ﺟﻤﻠﻪ



ﺁﺭﻭﻣﺖ ﮐﻨﻦ ...



ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺗﻮ ﮔﺬﺷﺘﺖ ﺑﻮﺩﻥ، ﻧﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ



ﺁﯾﻨﺪﻩ ﺍﺕ ﺑﺎﺷﻦ، ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﯾﻪ ﺭﻧﮓ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯽ



ﺯﻧﻦ ...



ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻌﻤﻮﻟﯿﻦ ﻭﻟﯽ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ



ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ ﺭﻭ ﺧﺎﺹ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ...



... ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﺑﻬﺸﻮﻥ ﮔﻔﺖ :



ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ...



ﺁﺩﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﻗﯿﻘﺎ ﻧﻤﯿﺪﻭﻧﯽ ﭼﻪ ﺣﺴﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﺸﻮﻥ



ﺩﺍﺭﯼ، ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺮﻥ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﯾﻪ ﺟﺰﺋﯽ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﺭﻭ



ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﻮﻥ ﻣﯿﺒﺮﻥ ...



ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻣﺎ ﺍﻭﻣﺪﻥ ﻭ ﺭﻓﺘﻨﺸﻮﻥ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻓﺼﻞ



ﻫﺎﺳﺖ ... ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺩﻟﮕﯿﺮ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﯿﺰ ...



ﺍﯾﻦ ﺁﺩﻣﺎ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯾﻦ



ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻣﯿﺪﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻮ ﺧﺎﻃﺮﺕ میﻣﻮﻧﻪ