سیّد هاشم بحرانی رحمه الله در کتاب «مدینة المعاجز» می‏ گو

سیّد هاشم بحرانی رحمه الله در کتاب «مدینة المعاجز» می‏ گوید: در کتب شیعه از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت‏ شده است که روزی ابلیس بر آن حضرت گذشت، امیرالمؤمنین علیه السلام به او فرمود:

ای ابو حارث ؛ برای معاد خود چه چیزی ذخیره کرده ای ؟

عرض کرد: دوستی تو را ذخیره کرده ام، و هنگامی که قیامت فرا رسد آنچه از اسامی تو اندوخته ام و از وصف آن هر توصیف ‏کننده ای عاجز است خارج کنم، وبرای تو اسمی است که از مردم پنهان است و نزد من ظاهر است، آن را خداوند رمزی و اشاره ای در کتاب خود قرار داده و جز خدا و آنها که علم و دانش در دل‏های ایشان رسوخ کرده و ریشه دارد نمی‏ دانند، و وقتی خدا بنده ای را دوست بدارد پرده را از چشمان او کنار می‏ زند و آن اسم را به او می آموزد و این بنده با دانستن آن سرّ الهی در حقیقت چشم امّت می‏ شود.

وذلک الإسم هو الّذی قامت به السماوات والأرض، المتصرّف فی الأشیاء کیف یشاء. و آن اسم همان است که به ‏سبب او آسمان‏ها و زمین را برپا داشته است و با آن می تواند در اشیاء هر گونه بخواهد تصرّف کند.

مشارق الأنوار: 157
مدینة المعاجز: 127/1 ح 73.