ترکم نکن

پارت هفدهم

جونگکوک: خب آنجل خانم چطوری میخوای برگردی خونه؟

آنجل: با تاکسی میرم نگران نباشید

جونگکوک: این وقت شب تنهایی؟ اصلا امکان نداره خودم میرسونمت

آنجل: نه واقعا زحمت میشه

جونگکوک: آنجل زحمتی نیست خیالم راحت تره که خودم برسونمت

وایییییییییییییییییییییی خدایا این چرا انقدر جنتلمنه آخهههه

جونگکوک کتشو برداشت و در اتاق رو برام باز کرد

جونگکوک: بفرمایید خانم

با خجالت لبخند زدم و از اتاق بیرون رفتم
وقتی به ماشین رسیدیم جونگکوک در سمت شاگرد رو باز کرد و گفت

جونگکوک: بفرما بالا مراقب باش سرت به در نخوره

آنجل: ممنون

سوار شدم و خودش هم پشت فرمون نشست

جونگکوک: آدرس رو بهم میگی؟

آدرس رو بهش گفتم و ماشین راه افتاد...چند دقیقه ای توی سکوت گذشت تا اینکه جونگکوک گفت

جونگکوک: خسته شدی؟

آنجل: نه اصلا

جونگکوک: اگه خسته ای میتونیم یه جا وایسیم برات چیزی بگیرم

آنجل: نه ممنون واقعا خوبم

لبخندی زد و دوباره حواسش رو به رانندگی داد...وایییییییییییییییییییییی این پسر چرا انقدر خوبه؟ یکی به من بگه این همه جنتلمن بودن طبیعیه اصلا؟
....بعد از یه مدت جلوی خونه رسیدیم و جونگکوک ماشین رو نگه داشت

جونگکوک: خب رسیدیم

آنجل: خیلی ممنون که منو رسوندید(لبخند)

جونگکوک: خواهش میکنم وظیفه ام بود نمیخواستم این وقت شب تنهایی برگردی

بعد پیاده شد و در ماشین رو برام باز کرد

جونگکوک: رسیدی داخل یه پیام بده که خیالم راحت بشه

آنجل:ممنون بابت همه چی

جونگکوک: شب بخیر آنجل امیدوارم خوابای قشنگ ببینی(لبخند)

آنجل: شب شما هم بخیر(با لبخند)

با لبخند ازش خداحافظی کردم و وارد خونه شدم

همین که در رو بستم تکیه دادم بهش و دستامو گذاشتم روی صورتم...واییییییییییییییییییییییییی خدایا من الان با جئون جونگکوک توی ماشین بودممممممم بعد خودش منو رسوند خونه و در ماشین رو هم برام باز کرددددددد آنجل تو دیگه تموم شدی دخترررررر ...