ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻡ

ﺑﺮﺍﯾﺖ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﻡ

ﺗﻮ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺘﯽ ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ !

ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺍﺩﻡ

ﺗﻮ ﺭﻧﺠﻢ ﺩﺍﺩﯼ ﻭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺟﺎﻥ ﺑﻮﺩﯼ !

ﮔﺮﻓﺘﯽ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ

ﻭ ﭼﻮﻥ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺮﺍ ﭘﺎﺑﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ !

ﭼﻮ ﺗﺮﺳﯿﺪﯼ ﮐﻪ ﺑﮕﺮﯾﺰﻡ

ﭘﻞ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﻣﺎ ﺑﺸﮑﺴﺘﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ!

ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻦ !

ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻦ !

ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﯿﻞ ﺟﺪﺍ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﯼ ﻣﻐﺮﻭﺭ!

ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻦ !

ﺑﺘﺮﺱ ﺍﺯ ﻣﻦ !

ﮐﻪ ﭘﺮ ﮐﯿﻨﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ !