ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﻣﯿﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﻣﯿﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺑﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺷﮑﺴﺘﯿﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﺪ
ﻋﺎﺩﺕ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺁﺳﻤﺎﻧﺘﺎﻥ
ﻗﻨﺪﯾﻞ ﻫﺎﯼ ﯾﺦ، ﺩﻟﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺩﯾﺮﯾﺴﺖ ﺭﺧﻨﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﻑ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﯽ ﺳﺨﺎﻭﺕ ﺑﯽ ﺁﺏ ﻭ ﺩﺍﻧﺘﺎﻥ
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﻤﮏ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎ ﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﺧﻤﯽ ﺯﺧﻢ ﺯﺑﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﺩﻓﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺷﺎﯾﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺪﺍ ﺑﺸﻮﻡ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ، ﺁﻩ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﻣﯿﺎﻧﺘﺎﻥ
● ﺣﺴﻦ ﺻﺎﺩﻗﯽ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺑﺎﻝ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺷﮑﺴﺘﯿﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﯿﺪ
ﻋﺎﺩﺕ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺁﺳﻤﺎﻧﺘﺎﻥ
ﻗﻨﺪﯾﻞ ﻫﺎﯼ ﯾﺦ، ﺩﻟﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺩﯾﺮﯾﺴﺖ ﺭﺧﻨﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺯﻣﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺍﯾﻨﺠﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﭼﻠﭽﻠﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﻑ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﺑﯽ ﺳﺨﺎﻭﺕ ﺑﯽ ﺁﺏ ﻭ ﺩﺍﻧﺘﺎﻥ
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻧﻤﮏ ﺍﺣﺘﯿﺎﺝ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎ ﻓﺘﺎﺩﻩ ﺯﺧﻤﯽ ﺯﺧﻢ ﺯﺑﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ ﺩﻓﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺷﺎﯾﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺪﺍ ﺑﺸﻮﻡ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﺘﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﺑﻤﯿﺮﻡ، ﺁﻩ
ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻏﺮﯾﺒﻢ ﻣﯿﺎﻧﺘﺎﻥ
● ﺣﺴﻦ ﺻﺎﺩﻗﯽ ﭘﻨﺎﻩ
- ۹۸۵
- ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
