واپسین وصایای علی(ع)

واپسین وصایای علی(ع)

چهل و هفتمین نامه از بخش نامه های نهج البلاغه، وصیتی از امیر کلام و بیان را در خود جای داده که در کوتاه ترین عبارات و کمترین جملات،ما را پند داده است. بخش اصلی این نامه به شرح زیر است:

«سفارش می کنم شما را؛

1. به ترس از خدا؛

2. و اینکه، به دنیاپرستی روی نگردانید، گرچه به سراغ شما آید؛

3. و بر آنچه از دنیا از دست می دهید اندوهناک مباشید؛

4. حق را بگویید و برای پاداش الهی عمل کنید؛

5. دشمن ستمگر و یاور ستمدیده باشید؛

6. و نظم در امور زندگی؛

7. و ایجاد آشتی در میانتان؛ زیرا من از جدّ شما رسول خدا(ص) شنیدم که می فرمود: اصلاح دادن بین مردم از نماز و روزه یک سال برتر است؛

8 . خدا را! خدا را! درباره یتیمان؛ نکند آنان گاهی سیر و گاه گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع گردد؛

9. خدا را! خدا را! درباره همسایگانتان؛ حقوقشان را رعایت کنید که وصیت پیامبر شماست، همواره به خوش رفتاری به همسایگان سفارش می کرد تا آنجا که ما گمان بردیم برای آنان ارثی معین خواهد کرد؛

10. خدا را! خدا را! درباره قرآن، مبادا دیگران درعمل به آن از شما پیشی گیرند.