{روانشناسی_۲}

{روانشناسی_۲}




وقتی غم هجوم می آورد

25 درصد کسانی که همسرشان را از دست داده اند تا یکسال بعد هم به شدت افسرده هستند. کنار آمدن با سوگ برای بعضی چند هفته و برای بعضی دیگر چند سال طول می کشد. به هر حال باید زندگی تازه را آغاز کرد. متخصصان عقیده دارند باید کار را با پذیرش واقعیت آغاز کرد:او از دنیا رفته و دیگر هم بر نمی گردد. غم تان را بیرون بریزید، از دارو استفاده نکنید ، خود را غرق در کار نکنید( گر چه مشغول بودن کار بدی نیست)، اشک بریزید، خاطرات تان را برای دیگران بازگو کنید و کارهای روزمره را از سر بگیرید. بندهای وابستگی تان به فرد از دست رفته را قطع کنید و به چیزهای دیگر توجه کنید. مرور زمان خود به خود بسیاری از مشکلات را حل می کند. کتاب بخوانید ومشغول باشید.

کدام مرگ از همه سخت تر تحمل می شود؟ مرگ ناگهانی کسی که اصلا فکر نمی کردید بمیرد. تحمل مرگ کسی که روابط عمیق و پیچیده ای با او داشتید، بسیار سخت است حتی اگر کسی را که دوستش داشتید، خود خواه، غیر قابل اعتماد و نامهربان هم بوده باشد. شاید چون از او دور یا نامهربان بودید، احساس گناه می کنید. به هر حال احساس های ناتمام روند سوگ را پیچیده تر می کند. کسی را که به او وابسته بودید و حالا رفته و بدون او نمی توانید زندگی تان را اداره کنید، بسیار تلخ است.


اگر چند ماه پس از حادثه هنوز دچار این مشکلات بودید به پزشک مراجعه کنید:
- کم می خورید، کم می خوابید، منزوی هستید، احساس می کنید حالتان خوب نیست
- قادر به گریه کردن نیستید یا نمی توانید درباره فرد از دست رفته حرف بزنید.
- هنوز به اندازه روز اول اندوهگین هستید و بی هدف به زندگی ادامه می دهید
- ناراحت هستید، دلتان می خواهد خودکشی کنید، دلتان نمی خواهد کار کنید.
- احساس گناه و تنفر هنوز رهایتان نکرده است.
- خیلی ترسیده اید، کارهای عجیب و غریب می کنید، مدام با دوست و آشنا دعوا دارید.

مرگ جزئی از زندگی است. بهتر است بپذیرید که مرگ پایان نیست ، اگر نپذیریم حتی فکر کردن به آن هم تلخ خواهد بود.



{مجله کوردان مانا}