شب

شب
روی تخت من دراز كشيده
هی از تو حرف می‌زند
اين ساعت بی‌حوصله هی حرف می‌زند
هی زبانش می‌گيرد

مرا كشت تا بگويد صبح !
آی رويای چند ساله‌ی شب های تاريک
تو نيمه‌ی ماهی بودی
كه دريا
چروك‌ ات كرده بود!
با توام
رويای غرق شده‌ی من
تمام صدف‌ها در آغوش تو
خواب مرواريد می‌بينند‌!
يادت باشد كه من
تنها پيشانی‌ات را بوسيدم
در رويايی دور!

#بکتاش_آبتین

شبخوش🕊