دعایی که باقر‌العلوم در عید فطر برای امام زمان(عج) خواند

دعایی که باقر‌العلوم در عید فطر برای امام زمان(عج) خواند ؛


سید بزرگوار علی بن طاووس می‌گوید: در روز عید فطر اگر آن حضرت صاحب حکم و امر بود و در مسند حکومت نشسته بود و همه مردم در زیر فرمان آن حضرت بودند، بایستی به افتخار توجه و احسان خداوند به آن حضرت و بر تمامیت قدرتش به او تبریک و تهنیت گفت.

آری! اگر دوران حضور حضرتش را در مقابل دیدگانت حاضر می‌کردی و می‌دیدی چگونه پرچم اسلام با عدل و داد به اهتزاز آمده و همه اموال در راه خدا به بندگان بخشیده می‌شود و چگونه ایمنی و امنیت همه مناطق دور و نزدیک را فرا گرفته و چگونه هر ناتوان و خوار و تنهایی را به طور کامل یاری می‌کنند؟ و چگونه حکم با هر و سلطنت پیروز و ماهر خدا در همه جا آشکار می‌شود، طوری که عقل‌ها و دل‌ها شادمان می‌شوند و همه آفاق تا کران از نور و روشنایی پر می‌شود، اگر چنین مدینه فاضله‌ای را در برابر دیدگانت مجسم می‌کردی، در عیدی همچون عید فطر که به آمدن آن مسرور و خوشحال بودی عیشت مکدر شده و به هم خواهد خورد و خواهی دانست که چقدر کرامت خدا و فضل و احسان او از تو فوت شده و اشک در چشمانت حلقه خواهد زد، زیرا سزاوار است که تو بر عزیز خود وفا نمایی، لذا دعا می‌کنیم برای ظهور آن بزرگوار در روز عید فطر از زبان امام محمد باقر (ع)که حضرت می‌فرمایند:

در روز جمعه، عید فطر و عید قربان چون برای رفتن به نماز آمده شدی بگو: «اَللَّهُمَّ مَنْ تَهَیَّأ فی هذَا الْیَوْمِ أوْ تعبأ او أعَدَّ وَ اسْتَعَدَّ لِوِفَادَهٍ إلی مَخْلُوقٍ رَجاءَ رِفْدِهِ وَ جائِزَتِهِ وَ نَوافِلِهِ فَإلَیْکَ یا سَیِّدی کانَتْ وِفادَتی وَ تَهْیِئَتی وَ إعْدادی وَ اسْتِعْدادی رَجاءَ رِفْدِک وَ جَوائِزِکَ وَ نَوافِلِکَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ وَ عَلیًّ أمیرِالْمُؤْمِنینَ وَ وَصِیِّ رَسُولِکَ، وَ صَلِّ – یا رَبِّ – عَلی أئِمَّهِ الْمُؤْمِنینَ، الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ وَ عَلِیٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسی وَ عَلِیٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیٍّ وَ الْحَسَنِ وَ صاحِبِ الزَّمانِ‏ علیهم السلام. اَللَّهُمَّ افْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسیراً وَ انْصُرْهُ نَصْراً عَزیزاً. اَللَّهُمَّ أظْهِرْ بِهِ دینَکَ وَ سُنَّهَ رَسُولِکَ حَتّی لایَسْتَخْفِیَ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخافَهَ أحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ. اَللَّهُمَّ إنّا نَرْغَبُ إلَیْکَ فی دَوْلَهٍ کَریمَهٍ تُعِزُّ بِهَا الإْسْلامَ وَ أهْلَهُ وَ تُذِلُّ بِهَ النِّفاقَ وَ أهْلَهُ، وَ تَجْعَلُنا فیها مِنَ الدُّعاهِ إلی طاعَتِکَ وَ الْقادَهِ إلی سَبیلِکَ، وَ تَرْزُقُنا بِها کَرامَهَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ. اَللَّهُمَّ ما أنْکَرْنا مِنْ حَقٍّ فَعَرِّفْناهُ وَ ما قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْناهُ»
و از خدا برای او دعا می کنی
و بر دشمن او نفرین می‌نمایی و حاجت خود را مسألت می‌کنی
و آخرین سخنت این باشد که: اللّهُمَّ استَجِب لَنا اللّهُم اجعَلنا مِمَّن تَذَکَّرَ فیهِ فَیَذَّکَّر