به گزارش یزد رسا، خيلی از بانوانی كه ما می بينيم حجاب را
به گزارش یزد رسا، خيلی از بانوانی كه ما می بينيم حجاب را رعايت نمی كنند و يا پوشش های نامناسب دارند فطرتاً آدم های سالمی هستند اما چه كرديم؟ صدا وسيمای ما خود در برخی موارد مروج بد حجابی و بی حجابی است و دستگاههای فرهنگی ما كاری نكرده اند.
نفیسه زارعی و پروانه هادیزاده- هرچند موضوع بحثمان با دکتر محمدحسین رجبی دوانی که این روزها او را در رسانه به عنوان مرد تاریخ می شناسیم درباره پوشش در دالان پرپیچ و خم تاریخ بود اما این عضو هيأت علمی دانشگاه جامع امام حسین(ع) از ناگفته هایی در تاریخ معاصر که پوشش امروز ما را شکل و دستخوش تغییر قرار داد پرده برداشت و از کمبودهای این روزهای ما در حوزه عفاف و حجاب سخن گفت:
*از نگاه تاریخ می توان گفت حجاب ابداع دین و یا شریعت خاصی است؟
حجاب در همه شرایع الهی و ادیان آسمانی به عنوان یک اصل، مورد تأکید قرار گرفته است و پیامبران الهی این مسئله مهم را به پیروان خود تأکید می کردند و به آن پایبند و مقید بودند؛ حجاب ابداع اسلام نیست بلکه در همه شرایع الهی بوده است منتهی متأسفانه به سبب اینکه ادیان الهی پیش از اسلام دچار تحریف و دگرگونی شد، خیلی از احکام و شرایع الهی در این ادیان مورد دگرگونی های عمیق قرار گرفت و حجاب هم یکی از آنها است. اگر ما امروز در دستگاه پاپ و یا دستگاه متولیان مذهب یهود می بینیم بانوان بدون حجاب حضور دارند دلیل بر این نیست که شریعت آنها حجاب نداشته اند بلکه به خاطر تغییر و تحولی که در آیین است این طور عمل می کنند، به طور مثال حرام بودن شراب و شراب خواری در همه شرایع الهی بوده است ولی امروزه می بینیم در مذهب مسیح یک آداب مسیحی به نام نان و شراب وجود دارد که پدر روحانی نان را در شراب میزند و در دهان مؤمنین قرار می دهد و این امر به عنوان یکی از آداب مذهبی مسیحیت مرسوم شده است که این امر تحریف شده است.
اگر بخواهیم درک کنیم که حجاب سابقه دیرینه در ادیان الهی دارد شما نگاه کنید به خواهران کلیسا که با حجاب های بسیار قرص و محکم، آنطوری که منظور اسلام را تأمین می کند، دارند. این نشان دهنده آن است که حجاب وجود داشته ولی الآن برخی از خواهران کلیسا آن را رعایت می کنند و در سطح عموم نیست. حتی عکس ها و نقاشی هایی که از حضرت مریم(س) از خود مسیحی ها از دیرباز تاکنون ارائه می دهند حضرت هیچگاه بدون حجاب نیستند.
حتی امروز که حجاب در مسیحیت معنایی ندارد باز هم تصاویر حضرت مریم(س) با حجاب است. هم اکنون در مذهب یهود، یهودیان متعصب و پایبند به شریعت حجاب را بسیار رعایت می کنند و ما شاهد هستیم که تصاویری از زنان محجبه یهود وجود دارد که مانند بسیاری از مسلمانان خیلی متعصب در عرب خود را پوشانیده اند و حتی مردانشان نیز برای آنکه زنان بیحجاب را نبینند چیزی بر سر خود می کشند که چشم آنان به زنان بی حجاب نیافتد. این مسائل مطرح شد تا بدانیم که حجاب در همه شرایع الهی وجود داشته است.
*مبحث پوشش در تمدن های بشری به ویژه تمدن ایران، بحثی ابداعی است یا وارداتی؟
اما در تمدن های مطرح بشری و تمدن های ماندگاری که حرفی برای گفتن داشته اند و اصالت دارند، حجاب نه تنها برای زنان بلکه برای مردان نیز متصور بوده است که شاید مبنای آن هم دینی بوده است هرچند ما سندی برای اثبات آن نداریم. در تمدن ایران باستان دوره هخامنشیان و پیش از آن مادها، زن به عنوان مظهر عفاف در پوشش بوده است و حتی مردان لباس آستین کوتاه و یا لباس بدن نما نمی پوشیدند و این نشان دهنده توجه به امر آداب اخلاقی در امر پوشش در فرهنگ و تمدن ایران بوده است.
به طوری که در سنگ واره ها و در حجاری ها که بر روی سنگ ها از ایران باستان موجود است ما تصویر زن را نمی بینیم تا چه برسد به اینکه زن بی حجابی را نشان دهد و این امر در دوره ساسانیان با جدیت بیشتری لحاظ می شود. در دوره ساسانیان در ایران به خصوص برای طبقات برتر جامعه، حجاب بانوان یک اصل بود و چادر به شکل امروز و برخلاف تصور بسیاری که آن را ابداع اسلام می دانند و متعلق به زمان مسلمان شدن ایرانیان از طرف اعراب فرض می کنند، چادر جز فرهنگ ایرانی بوده است و عرب ها چادر نداشتند در واقع ایرانی ها برای حفظ نوامیس خود از نگاه نامحرمان و به زعم آنها ناپاکان، پوششی که سر تا پای آنها را فرامی گرفت می پوشیدند.
اما با ورود اسلام به ایران مسلمانان چادر ایرانی را مناسب تر از حجاب عربی تشخیص دادند. در مجموع تمدن های شرقی در قیاس با تمدن های غرب به مسئله حجاب توجه ویژه ای دا
نفیسه زارعی و پروانه هادیزاده- هرچند موضوع بحثمان با دکتر محمدحسین رجبی دوانی که این روزها او را در رسانه به عنوان مرد تاریخ می شناسیم درباره پوشش در دالان پرپیچ و خم تاریخ بود اما این عضو هيأت علمی دانشگاه جامع امام حسین(ع) از ناگفته هایی در تاریخ معاصر که پوشش امروز ما را شکل و دستخوش تغییر قرار داد پرده برداشت و از کمبودهای این روزهای ما در حوزه عفاف و حجاب سخن گفت:
*از نگاه تاریخ می توان گفت حجاب ابداع دین و یا شریعت خاصی است؟
حجاب در همه شرایع الهی و ادیان آسمانی به عنوان یک اصل، مورد تأکید قرار گرفته است و پیامبران الهی این مسئله مهم را به پیروان خود تأکید می کردند و به آن پایبند و مقید بودند؛ حجاب ابداع اسلام نیست بلکه در همه شرایع الهی بوده است منتهی متأسفانه به سبب اینکه ادیان الهی پیش از اسلام دچار تحریف و دگرگونی شد، خیلی از احکام و شرایع الهی در این ادیان مورد دگرگونی های عمیق قرار گرفت و حجاب هم یکی از آنها است. اگر ما امروز در دستگاه پاپ و یا دستگاه متولیان مذهب یهود می بینیم بانوان بدون حجاب حضور دارند دلیل بر این نیست که شریعت آنها حجاب نداشته اند بلکه به خاطر تغییر و تحولی که در آیین است این طور عمل می کنند، به طور مثال حرام بودن شراب و شراب خواری در همه شرایع الهی بوده است ولی امروزه می بینیم در مذهب مسیح یک آداب مسیحی به نام نان و شراب وجود دارد که پدر روحانی نان را در شراب میزند و در دهان مؤمنین قرار می دهد و این امر به عنوان یکی از آداب مذهبی مسیحیت مرسوم شده است که این امر تحریف شده است.
اگر بخواهیم درک کنیم که حجاب سابقه دیرینه در ادیان الهی دارد شما نگاه کنید به خواهران کلیسا که با حجاب های بسیار قرص و محکم، آنطوری که منظور اسلام را تأمین می کند، دارند. این نشان دهنده آن است که حجاب وجود داشته ولی الآن برخی از خواهران کلیسا آن را رعایت می کنند و در سطح عموم نیست. حتی عکس ها و نقاشی هایی که از حضرت مریم(س) از خود مسیحی ها از دیرباز تاکنون ارائه می دهند حضرت هیچگاه بدون حجاب نیستند.
حتی امروز که حجاب در مسیحیت معنایی ندارد باز هم تصاویر حضرت مریم(س) با حجاب است. هم اکنون در مذهب یهود، یهودیان متعصب و پایبند به شریعت حجاب را بسیار رعایت می کنند و ما شاهد هستیم که تصاویری از زنان محجبه یهود وجود دارد که مانند بسیاری از مسلمانان خیلی متعصب در عرب خود را پوشانیده اند و حتی مردانشان نیز برای آنکه زنان بیحجاب را نبینند چیزی بر سر خود می کشند که چشم آنان به زنان بی حجاب نیافتد. این مسائل مطرح شد تا بدانیم که حجاب در همه شرایع الهی وجود داشته است.
*مبحث پوشش در تمدن های بشری به ویژه تمدن ایران، بحثی ابداعی است یا وارداتی؟
اما در تمدن های مطرح بشری و تمدن های ماندگاری که حرفی برای گفتن داشته اند و اصالت دارند، حجاب نه تنها برای زنان بلکه برای مردان نیز متصور بوده است که شاید مبنای آن هم دینی بوده است هرچند ما سندی برای اثبات آن نداریم. در تمدن ایران باستان دوره هخامنشیان و پیش از آن مادها، زن به عنوان مظهر عفاف در پوشش بوده است و حتی مردان لباس آستین کوتاه و یا لباس بدن نما نمی پوشیدند و این نشان دهنده توجه به امر آداب اخلاقی در امر پوشش در فرهنگ و تمدن ایران بوده است.
به طوری که در سنگ واره ها و در حجاری ها که بر روی سنگ ها از ایران باستان موجود است ما تصویر زن را نمی بینیم تا چه برسد به اینکه زن بی حجابی را نشان دهد و این امر در دوره ساسانیان با جدیت بیشتری لحاظ می شود. در دوره ساسانیان در ایران به خصوص برای طبقات برتر جامعه، حجاب بانوان یک اصل بود و چادر به شکل امروز و برخلاف تصور بسیاری که آن را ابداع اسلام می دانند و متعلق به زمان مسلمان شدن ایرانیان از طرف اعراب فرض می کنند، چادر جز فرهنگ ایرانی بوده است و عرب ها چادر نداشتند در واقع ایرانی ها برای حفظ نوامیس خود از نگاه نامحرمان و به زعم آنها ناپاکان، پوششی که سر تا پای آنها را فرامی گرفت می پوشیدند.
اما با ورود اسلام به ایران مسلمانان چادر ایرانی را مناسب تر از حجاب عربی تشخیص دادند. در مجموع تمدن های شرقی در قیاس با تمدن های غرب به مسئله حجاب توجه ویژه ای دا
- ۸.۴k
- ۳۰ آذر ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط