چند سالی هست که تب کره شایع شده و هر روز هم به طرفداران ف
چند سالی هست که تب کره شایع شده و هر روز هم به طرفداران فرهنگ و موسیقی و سریال کرهای در جهان اضافه میشود؛ تبی که البته در ایران هم بشدت واگیردار شده؛ اینکه یک موزیک ویدیوی کرهای ظرف ۲۴ ساعت ۱۰۱ میلیون و در یک ماه ۴۰۹ میلیون بازدید داشته باشد، یعنی چشمها از سمت غرب دارد به سمت شرق میچرخد و در کشور ما هم هر روز بویژه به تعداد دختران نوجوانی که با شور و هیجان محصولات هنری این کشور را دنبال میکنند اضافه میشود؛ البته که منظور ما کره شمالی نیست. مهتاب ۱۶ سال دارد و معتقد است پسرهای بازیگر و خواننده کرهای خیلی جذاب هستند میگوید: «آشنایی من با سریالهای کرهای از جومونگ شروع شد. بعد از آن در فضای مجازی بیشتر با فرهنگ و زندگی مردم کره جنوبی آشنا شدم. مستندهای زیادی دیدم و فهمیدم فرهنگ خانوادههای کرهای به ما خیلی نزدیک است. نکته جالب در فیلمها و سریالهای کرهای این است که خیانتی بین زوجها اتفاق نمیافتد و روایتهای فانتزی و عاشقانهای دارد. من اگر بخواهم ازدواج کنم با پسری مثل شخصیتهای این سریالها ازدواج میکنم!»
مهتاب علاقه زیادی برای سفر به کره جنوبی دارد و معتقد است خیلی از همسن و سالهای او دوست دارند به این کشور سفر کنند و به همین دلیل زبان کرهای یاد میگیرند: «من رؤیای سفر به کره دارم و دلم میخواهد برای یک بار هم که شده در خیابانهای سئول قدم بزنم و تصاویر جذابی را که در سریالهای کرهای به تصویر میکشند، از نزدیک ببینم. هدف کوتاه مدت من حضور در کنسرت و دیدن خواننده محبوبم است.»
وایت نازنین کمی با دیگر طرفداران فیلم و موسیقی کرهای متفاوت است. او معتقداست از سه سال قبل تب کره خیلی بالا گرفته و خیلی از دختران برای مهاجرت به این کشور رؤیاپردازی میکنند
مار جراحی زیبایی در کره و ژاپن خیلی بالا است و حتی والدین شرط میکنند اگر فرزندشان در دانشگاه پذیرفته شود اجازه بدهند آنها جراحی زیبایی کنند
نازنین از دورهمیهای علاقهمندان به فیلم و موسیقی کرهای در تهران میگوید و اینکه برخی از آنها سعی میکنند با گریم و آرایشی شبیه خواننده و بازیگر محبوبشان در این دورهمیها حاضر شوند: «در فضای مجازی یکدیگر را پیدا میکنند و قرار میگذارند. گاهی این دیدارها در کافه انجام میشود، ولی اگر تعداد زیاد باشد، سالن اجاره میکنند. البته طی ماههای اخیر و بعد از شیوع کرونا دیگر خبری از این برنامهها نیست. در این دورهمیها فقط دخترها حق حضور دارند و حق آوردن چیزهای غیرمجاز هم ندارند. خلاصه اینکه آهنگهای گروههای مختلف کرهای پخش میشود و دخترها هم کنار هم از خواننده مورد علاقهشان و فیلمها و سریالهای روز کره صحبت میکنند.»
دکتر اردشیر گراوند جامعه شناس علت چنین رویکردی را نداشتن تعریفی درست از آرمانها برای نسل نوجوان میداند و معتقد است وقتی نمیتوانیم تعریف درستی از آرمانها برای فرزندان خود داشته باشیم قاعدتاً الگوها نمیتواند تطبیقی با آن پیدا کند: «الگوسازی ما توسط هنرپیشهها، ورزشکاران و نخبگان در آنتن زنده تلویزیون یا شبکههای مجازی شکل میگیرد. چه تعداد از اینها قابلیت این را دارند که الگوی مردم و بویژه نسل جوان باشند؟ بسیاری از سریالهایی که در کشورهای مختلف تولید میشود تصویرگر آرمانهای آن کشور هستند که طبعاً در فیلم و سریالهای شان نیز نمود پیدا میکنند.
این مطالب از خبرگذاری میزان هست که از چند دختر کم سن و سال مصاحبه شده است و این موضوع رو مورد بحث قرار داده اند.
براستی چه اتفاقی داره برای فرهنگ ما و نسل جدید ما میفته؟ایا نباید نگران این موج وحشتناک بود؟ممنون میشم نطراتتون رو برام کامنت کنید ممنون.
مهتاب علاقه زیادی برای سفر به کره جنوبی دارد و معتقد است خیلی از همسن و سالهای او دوست دارند به این کشور سفر کنند و به همین دلیل زبان کرهای یاد میگیرند: «من رؤیای سفر به کره دارم و دلم میخواهد برای یک بار هم که شده در خیابانهای سئول قدم بزنم و تصاویر جذابی را که در سریالهای کرهای به تصویر میکشند، از نزدیک ببینم. هدف کوتاه مدت من حضور در کنسرت و دیدن خواننده محبوبم است.»
وایت نازنین کمی با دیگر طرفداران فیلم و موسیقی کرهای متفاوت است. او معتقداست از سه سال قبل تب کره خیلی بالا گرفته و خیلی از دختران برای مهاجرت به این کشور رؤیاپردازی میکنند
مار جراحی زیبایی در کره و ژاپن خیلی بالا است و حتی والدین شرط میکنند اگر فرزندشان در دانشگاه پذیرفته شود اجازه بدهند آنها جراحی زیبایی کنند
نازنین از دورهمیهای علاقهمندان به فیلم و موسیقی کرهای در تهران میگوید و اینکه برخی از آنها سعی میکنند با گریم و آرایشی شبیه خواننده و بازیگر محبوبشان در این دورهمیها حاضر شوند: «در فضای مجازی یکدیگر را پیدا میکنند و قرار میگذارند. گاهی این دیدارها در کافه انجام میشود، ولی اگر تعداد زیاد باشد، سالن اجاره میکنند. البته طی ماههای اخیر و بعد از شیوع کرونا دیگر خبری از این برنامهها نیست. در این دورهمیها فقط دخترها حق حضور دارند و حق آوردن چیزهای غیرمجاز هم ندارند. خلاصه اینکه آهنگهای گروههای مختلف کرهای پخش میشود و دخترها هم کنار هم از خواننده مورد علاقهشان و فیلمها و سریالهای روز کره صحبت میکنند.»
دکتر اردشیر گراوند جامعه شناس علت چنین رویکردی را نداشتن تعریفی درست از آرمانها برای نسل نوجوان میداند و معتقد است وقتی نمیتوانیم تعریف درستی از آرمانها برای فرزندان خود داشته باشیم قاعدتاً الگوها نمیتواند تطبیقی با آن پیدا کند: «الگوسازی ما توسط هنرپیشهها، ورزشکاران و نخبگان در آنتن زنده تلویزیون یا شبکههای مجازی شکل میگیرد. چه تعداد از اینها قابلیت این را دارند که الگوی مردم و بویژه نسل جوان باشند؟ بسیاری از سریالهایی که در کشورهای مختلف تولید میشود تصویرگر آرمانهای آن کشور هستند که طبعاً در فیلم و سریالهای شان نیز نمود پیدا میکنند.
این مطالب از خبرگذاری میزان هست که از چند دختر کم سن و سال مصاحبه شده است و این موضوع رو مورد بحث قرار داده اند.
براستی چه اتفاقی داره برای فرهنگ ما و نسل جدید ما میفته؟ایا نباید نگران این موج وحشتناک بود؟ممنون میشم نطراتتون رو برام کامنت کنید ممنون.
- ۳.۶k
- ۰۸ اسفند ۱۳۹۹
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط