ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺟﺎﻣﯽ ﺯ ﻋﺸﻖ ﺁﻣﺪ ﺑﺪﺳﺘﺖ ﻧﻮﺵ ﮐﻦ

ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺟﺎﻣﯽ ﺯ ﻋﺸﻖ ﺁﻣﺪ ﺑﺪﺳﺘﺖ ﻧﻮﺵ ﮐﻦ
ﻫــﺮ ﮐﻪ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻣﻬــﺮﺑﺎﻧﯽ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ
ﻗﻠـﺐ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺳﺘﺎﻥ ﭘُـﺮ ﮔُﻞ ﻭ ﭘُﺮ ﺁﺭﺯﻭﺳــﺖ
ﺗﺎ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﮔﺮﺩ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﺸﻦ ﺑﮕﺮﺩ ﻭ ﺑﻮﺵ ﮐﻦ
ﺑﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺬﺷﺖ
ﺍﺯ ﻣﯽ ﺁﺯﺍﺩﮔﯽ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻟﺖ ﻣﺪﻫﻮﺵ ﮐﻦ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﯿﺴﺖ
ﺩﻝ ﺍﮔﺮ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﻟﺖ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﺮ ﺟﻮﺵ ﮐﻦ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻟﯿﻼﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﺸﻮﻓﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯ
ﺷﺎﺩﯼ ﻭ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﺮ ﻭ ﺑﺎﺭ ﻏﻤﺶ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﮐﻦ
(و اینکه شِدید دلتنگتم)