از گوشه چشمانت

از گوشہ چشمانت
ڪہ ابتداے جهانم
تا گندم موهایت
ڪہ آخر دنیا،
هزار بوسہ بدهڪارم
ڪنارم بمان!
ڪہ فصل خرمالو
از لبهات اغاز
و پاییز با اشارہ انگشتت
بہ زمین مے ریزد
و من از هیچ پرتگاهے
سقوط نمیکنم
تا بر شانہ ات پرندہ ام
وآغوشت خانہ ام