ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ !

ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ !
ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻭ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺎ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ
ﺍﺯ ﺩﻝ ﻭ ﺩﯾﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ
ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪﯼ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺍﯼِ ﺧﻨﺪﯾﺪﻥ
ﺗﻮ ﺭﺥ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ﺩﺭﺳﺖ ﺯﻣﺎﻥِ ﺑﯽ ﺯﻣﺎﻧﯽ
ﻭ ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﻣﺮﺍ ﺗﺎ ﺳﺮ ﺣﺪِ ﺟﻨﻮﻥ
ﺁﻭﺍﺭﻩ ﯼ ﺭﻭﯾﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﮔﺎﻫﯽ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯼِ ﺣﻮﺍﺱ ﭘﺮﺗﯽ ﻫﺎﯼِ ﻣﻦ
ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﺟﺰ ﭘﯿﺶِ ﺗﻮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﺩ !
ﺁﺥ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﻢ
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭼﺸﻤﺎﻥِ ﺧﯿﺮﻩ ﯼ ﺗﻮ
ﺩﻗﯿﻖ ﺷﻮﻡ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮﭼﯿﺰﯼ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ
ﺍﻻ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻥِ ﻟﺮﺯﺍﻥِ ﻣﻦ !
ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﯼ
ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢِ ﺭﻭﯾﺎ
ﺗﻤﻨﺎﯾﺶ ﮐﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻋﺸﻖ ﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﺪ _ ﻧﺒﯿﻨﺪ _ ﻧﺒﺎﺷﺪ ...