ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺳﺮ ﺣﻮﺽ

ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ ﺳﺮ ﺣﻮﺽ
ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺷﺎﻳﺪ ﻋﮑﺲ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﺏ
ﺁﺏ ﺩﺭﺣﻮﺽ ﻧﺒﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﻔﺘﻨﺪ :
ﻫﻴﭻ ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻇﻬﺮ ﺩﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﺑﻮﺩ
ﭘﺴﺮ ﺭﻭﺷﻦ ﺁﺏ , ﻟﺐ ﭘﺎﺷﻮﻳﻪ ﻧﺸﺴﺖ
ﻭ ﻋﻘﺎﺏ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ, ﺁﻣﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻮﺍ ﺑﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺩ
ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﺭﺍﻩ ﻧﺒﺮﺩﻳﻢ ﺑﻪ ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ ﺁﺏ
ﺑﺮﻕ ﺍﺯ ﭘﻮﻟﮏ ﻣﺎ ﺭﻓﺖ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ
ﻭﻟﻲ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺩﺭﺷﺖ
ﻋﮑﺲ ﺁﻥ ﻣﻴﺨﮏ ﻗﺮﻣﺰ ﺩﺭ ﺁﺏ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺩ ﻣﻲ ﺁﻣﺪ ﺩﻝ ﺍﻭ ﭘﺸﺖ ﭼﻴﻦ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﺎﻓﻞ ﻣﻲ ﺯﺩ
ﭼﺸﻢ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ
ﺭﻭﺯﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺗﻮ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺗﭙﺶ ﺑﺎﻍ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻱ ﻫﻤﺖ ﮐﻦ
ﻭ ﺑﮕﻮ ﻣﺎﻫﻲ ﻫﺎ , ﺣﻮﺿﺸﺎﻥ ﺑﻲ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺩ ﻣﻲ ﺭﻓﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻭﻗﺖ ﭼﻨﺎﺭ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻭﻗﺖ ﺧﺪﺍ ﻣﻲ ﺭﻓﺘﻢ ...
ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺳﭙﻬﺮﯼ