احچد وثوق احمدی

احمد وثوق احمدی


استاد "احمد وثوق احمدی، شاعر و نقاش قزوینی، ملقب به "نقاش شعر، آسمان و دریاها"، زاده‌ی دهم دی‌ماه ۱۳۲۶ خورشیدی، در تاکستان بود.
در ایام نوجوانی بود که با نقاشی آشنا شد. استاد "احمد کامکاری"، از خوشنویسان و نقاشان آبرنگ قزوین، بیشترین تأثیر را در انتخاب نقاشی آبرنگ در وی داشت.
همچنین در این مسیر از رهنمودهای اساتید بزرگی چون "علی اشراقی" (از شاگردان مکتب کمال‌الملک) و استاد "علی‌اکبرخان صنعتی" بهره گرفت.
وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ی حقوق قضائی گذراند و سال‌ها به عنوان وکیل دادگستری فعالیت می‌کرد.  
او که دارای مدرک درجه یک هنری بود، و نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در تالار اجتماعات کارمندان (انکس) آبادان در سال ۱۳۵۳ خورشیدی، برپا کرد، و بعد از آن بیش از ۷۰ نمایشگاه جمعی و انفرادی در ایران و کشورهای دیگر برگزار کرده بود.
از وی که خالق بیش از هزار تابلوی نقاشی آبرنگ است، کتاب‌های «برگزیده‌ آثار نقاشی احمد وثوق احمدی» (۱۳۸۶) و «رنگاژین» (۱۳۹۳) منتشر شده است.
همچنین اشعار زنده یاد وثوق احمدی در شماره‌های مختلف نشریه‌ی بخارا به چاپ رسیده است.
وی روز چهارشنبه یکم مرداد ماه ۱۴۰۴ خورشیدی، در ۷۸ سالگی و در پی یک دوره‌ی بیماری درگذشت.


─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─


◇ نمونه‌ی شعر:
(۱)
[طلوع]
در افق‌ سردِ بی‌ترانه‌ی پائيز
سوسوی چشمِ چراغِ پنجره‌ايی نيست‌
در شبِ خاموشِ باغكوچه‌ی اندوه‌
زمزمه‌ای يا صدای زنجره‌ای نيست‌
می‌رسد از پشتِ ابر گيرِ نگاهت‌
بوی نسيمی ز خيسی باران‌
در شب‌ پائيز عمر چه‌ می‌بينم‌؟
شبنم‌ گلبرگه‌ها، طلوع‌ بهاران‌!


(۲)
[خزانی]
مثل تنهایی باغی در پاییز
مثل باران دم صبح
دلاویزست
رنگ در رنگ
در آیینه‌ی جوباره روان
پاییز است.


(۳)
[طرح]
پشت پرچین زمستانه‌ی باغ
مرغ تنها که پرید از سر شاخ
شاخه لرزید و
تکانید تن از سردی برف
مرغ
در خاطره‌ی برفی بهمن گم شد
باغ
در خواب زمستان
تنهاست.


(۴)
[از هجرانی‌ها]
امشب ببین که بی‌تو در این شام بی‌طرب
غمگین‌ترین ترانه‌ی بی‌صبری‌ام هنوز
چون چشم گریه‌دار غروب خزان سرد
یک آسمان ستاره‌ام و ابری‌ام هنوز.



گردآوری و نگارش:
#زانا_کوردستانی