ای که از کنج لبت " الله اکبر " ریخته

ای که از کنج لبت " الله اکبر " ریخته
آبرویت ، آب ، روی حوض کوثر ریخته

در تکثر هم مقام آدمی اولاست پس
پیش پایت ، بیشتر از حور ، "قنبر " ریخته

مادرت "بنت اسد" باشد ، خودت هم حیدری
از دم یک غرشت صد " مالک اشتر " ریخته

عضوها سر را برای وصل سر باید دهند
هر شهیدی بهر تو سر را ز پیکر ریخته

تو مقام " قاب قوسینی " به معراج رسول
در سماوات تو جبریل امین پر ریخته

شکر لله آش را با جاش نوشاندی به ما
نام تو باید شود "ساقی ساغر ریخته"

از همین حالا بگویم که ز یمن مقدمت
ترس از قلب همه در روز محشر ریخته