مو مخم شعری گووم پی بر بچ                                

مو مخم شعری گووم پی بر بچ                                   زندگیشون نمبووه بی درد رنج

آدمی او روزی که دنیا میا                                       درد و رنج می ذات او خودشه میا

هر کسی سخته گره دنیانه بینه                                روز خوش می زندگی اصلا نبینه

گفته مولامون علی جمله که گووش                              آدمی ا بهر آسوده نه اومس

ار پیایی هیسی تو گراد ای قصه                                 نون و او بی درد سر نمیا به تله

وری رو کاری کناد بیکار مویساد                              راحتی پیشه مکن بندیر مویساد

بعد هر سختی میایه راحتی                                      مثل پیل و نون بعد کارگری

هی نگو کار نی بابا فکری کناد                                  هر تپه توپیه یه کاری کناد

تا به کی هی خفت خو بس نی دگه                            زور و بازوو په سی کی وندنه

قدر ای جوونیه دونسه باد                                      یا علی گو هم توکل داشته باد

قصه ای مار و بوونه گوش گراد                               ا رفیقی مفتلاهون لک ولاد

یه کتی حرکت کنی برکت میا                                    روزی حلال سر سفرت میا

مار و بووت تا دیدن کار کنی                                   وختی دیدن خوننه تو بچرخنی

فوری فکر دختری به افتکن                                      آسیناشونه سیت بالا بزنن

تا تیه سر یک ونی عروسیه                                       در حقیقت اول زندگیه

پی توکل ور خدا زندگی کن                                       زندگیته تا ابد پر شادی کن

موقع سختی خدا صبری دهات                                   تنی پر سلامت و صحت دهات

شعر: باغبان