بچه که بودیم ننه مون میگفت بدو برو به وانتیه بگو وایسه

بچه که بودیم ننه مون میگفت بدو برو به وانتیه بگو وایسه
بعد ما اصن همچین میرفتیم عین جت لی !
وسط راه دو سه تا ملق میزدیم و از رو دیوار میرفتیم که برسیم وانتیه نره !
الان کافیه به بچه ها بگی گوشی منو از اتاقم بیار لدفن !
درجا جِرت میدن
یادش بخیر ،
عذاب چندش آور عصر ۱۳بدر و صفحات سفید پیک شادی

بچه فامیلمون هنوز تو شکم ننشه رفتن براش ماشین برقی خریدن
اونوقت ما تا راهنمایی با متکا و پتو براخودمون ماشین درست میکردیم
گوشتکوب دندمون بود !
یه کاسه ام نقش فرمونو ایفا میکرد !
تازه وقتایی که زیادبودیم به صندلیاش اضافه میکردیم
با بچه ها دسته جمعی میرفتیم مسافرت ، کلی ام حال میداد

یکی از افتخارات دوران ابتدایی من اینه که مبصر کلاس بودم
وقتی کسی درس نمره کم میگرفت معلم به من میگفت :
ببرش دفتر بگو که درس نخونده !
اون لحظه حس پلیس بین المللو داشتم
چه فازی داشت لا مصب !
البته فوشایی که از بچه ها میخوردم رو نادیده میگرفتم


ﻳﺎﺩﺵ ﺑﺨﻴﺮ ﺑﭽﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﻤﻮﻥ ﺣﻤﻮﻡ
ﺑﺎ ﻳﻪ ﻛﻴﺴﻪ ﺁبی ﺭﻧﮓ ﻛﺒﺮیتی ﺍﻭﻝ ﺗﺎ ﻣﻴﺘﻮﻧﺴﺘﻦ ﻣﻴﺴﺎﺑﻴﺪﻧﻤﻮﻥ ﺩﺭ ﺣﺪی ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﭘﻮﺳﺘﻤﻮﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪ
ﺑﻌﺪ ۱ﺗﺸﺖ ﺁﺏ ﺟﻮﺵ ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻦ ﺭﻭ ﺳﺮﻣﻮﻥ
جهنمی ﺑﻮﺩ ﺣﻤﻮﻡ ﻣﺎ ﺩﻫﻪ ﺷصتيا
هیچی ﺩﻳﮕﻪ وقتیم ﻣﻴﻮﻣﺪﻳﻢ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺗﺎ ۲ﺭﻭﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻳﻢ
گوشیه بابامو گذاشتم رو زنگ که بیدار بشه واسه نماز ..
بعد گفتم بابا آلارامشو تنظیم کردم کجا بذارم گوشیتو؟؟

پدر : بذار بالا سرت دیگه ؟

من : چرا بالا سر خودت نمیذاریش خوب؟؟؟

بابا : آخـــه شـنیدم سرطان زاست !!!!!

:|

اقیانوسه محبته اصن :)))

------------------------------

هعی روزگار ..
سال اول دبیرستان که بودم یه نارنگی گذاشتم تو کیفم ..

زنگ دوم کیفمو که وا کردم دیدم علاوه بر اینکه له شده

جذب شده تو کتاب فیزیک ...

هیچی دیگه از اون روز به بعد

هر وقت دلم هوس نارنگی میکرد یه صفحه از کتاب فیزیکمو میخوردم ^___^