ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ

ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ
ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﺎﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺪﻡ ﺯﺩ ..
ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯿﻜﻨﻢ ..
ﺩﻟﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻮﺷﺖ
ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﻥ ﭼﺎﯼ ﻣﯿﻨﻮﺷﻢ
ﺑﺎ ﺑﺮﮔﻬﺎﯼ ﺧﯿﺲ ﺣﺮﻑ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺯﺩ
ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺗﺒﺴﻤﯽ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﯽ
ﭘﻠﻜﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺴﺖ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻜﺴﺖ
ﺭﻭﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺍﻓﺘﺎﺏ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺮﯾﺪ
ﺑﺎﻭ ﺭﻛﻦ ﺧﻮﺏ ﻣﻦ
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﺣﺮﻑ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﺭﺍﺿﯿﻢ
ﻣﻦ ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ
ﻓﻘﻂ ﻣﺮﺍ ﺑﺒﻮﺱ
ﻭﻗﺖ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ.