روزی چهل ساله میشوم’’’

روزی چهل ساله میشوم’’’
و موهایم جوگندمی .......
بازهم شبها تنهایی قدم می زنم ...
و بازهم ‘‘هدایت’’ میخوانم °°
آن روزها کم حرف تر و آرام تر میشوم ^^
کمتر میخندم ، بیشتر نگاه میکنم و عمیق تر فکر ...
حتی شاید سه شنبه ای بیاید و فراموشم شود’’’
در انقلاب سیگار کشیدن ب چه معناست
حتما تو هم چشمانت کمتر می درخشد
و به آراستگی قبل نیستی ...
و هرگز خاطرت نیست نقاشی ام
میان کدام کتاب فراموشی ات خاک میخورد
و اصلا برایت مهم نیست تنها مخاطب زندگی یک مرد بودن چه حسی دارد
لابد آن موقع دخترت عاشق شده..
و سعی داری انتخاب منطقی را یادش دهی ...
و برای دوست داشتن دلیل عقلانی بخواهی
و یک روز ک سعی داری هوای یک عشق را از سر دخترت بپرانی ...
باهم سری ب کتاب های دانشگاهی ات میزنید
ناخوداگاه خشکت میزند و یک لبخند عمیق از انبار کهنه دلت بیرون می اید
نفست حبس میشود
و من را بیاد می اوری
و مقایسه بین یک همکلاسی دیوانه دوران جوانی ات
با شریک زندگی کنونی ات گند بزند به تمام دلایل منطقی ات
و بالاخره در چهل سالگی متوجه میشوی
‘‘عاشقی منطق ندارد و دوست داشتن دلیل .....’’