بسم رب الشهداء...

بسم رب الشهداء...




شهید مدافع حرم مجتبی واعظی...

تاریخ تولد:۱۳۷۴/۲/۲0
تاریخ شهادت:۱۳۹۲/۱۱/۸
تیـــــــــپ فاطمیون

قسمتی ازخصوصیت اخلاقی شهید...

مجتبی ازبچگی عاشق هیئت،مسجد،دسته،روضه بود و همیشه حضوری فعال داشت ، آخری ها قبل رفتن واقعا تغییر کرده بود و خلاصه مجتبی هر روز میومد و التماس میکرد تا پدر و مادرم راضی بشن بذاره بره ولی مادرم چون خیلی وابسته داداشم بود به هیچ عنوان راضی نمیشد...

چندبار همینطور گفت وگفت و خانواده اجازه نداد تا اینکه محرم و صفر اومد و مجتبی هر شب هیئت بود وگاهی وقتاهم نوحه میخوند، شبا که میومد خونه با مادرم حرف میزد و میگفت: مادرجان من باید برم حرم حضرت زینب(س) من باید برم دفاع کنم از حرم بی بی زینب(س) و همینطور اشک میریخت، تا اینکه مادرم رضایت داد...

مجتبی روز جمعه بود که میرفت سمت تهران و بهم زنگ زد و گفت: آبجی جان حلالم کن گفتم: داداش برو و زود برگرد مواظب خودتم باش ولی گفت: این راهی که من میرم برگشتنش باخداست...

مجتبی آرزوش شهادت بود، بعد از شهادت مجتبی دوستاش و همرزمانش میگفتن: که مجتبی یکی از بچه های فعال ما بود که در هر معرکه جنگ شرکت میکرد و میگفت: تنها آرزوش شهادت هستش...


نحوه شهادت مظلومانه:::
مجتبی و رضا اسماعیلی با هم به دست دشمن افتادن و به شهادت رسیدند...

مجتبی رفته بوده جلو و رضا هم به دنبالش رفته تا برش گردونه و بگه جلوتر نره چون منطقه دست دشمن بوده، ولی مجتبی روی موتور بوده و نشنیده بود جلوتر که رفته،تکفیری ها با میل گرد میزنن تو سر مجتبی و از روی موتور میفته...

رضا هم که بعد مجتبی اسیر شده جلوی مجتبی شکنجه اش میکردن و در نهایت سرشو بریدن تا مجتبی هرچی میدونه رو لو بده...

طبق گفته همرزمانشون تکفیریها، خیلی اذیتشون کردن و در آخر به شهادت رساندند این دو مدافع حرم رو...

ان شالله با حضرت زهرا(س) محشور بشن، از همه ی کسانی که این مطلب رو میخونن خواهش میکنم دعا کنید تا پیکر برادر عزیزم پیدا بشه...

به نقل از خواهر شهید...




شهادت جامونده های گنه کار بی لیاقت صلوات...