بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

آنسوی قاصدکها
در شادمانه ی آنهمه روشنایی
کسی به انتظار منست
بودنش نه در حصر زمان و زمین است
که زمین و زمان در مشت اراده ی اویند
سایه اش، خود نور است
و نسیم قدسی حضورش ناگزیر...
واژه از وصف نشانه های مشهودش به زانو درآمده
و دست ادراک بلنداختران از دامان کبریایی اش کوتاه مانده...

هیهات بر اینهمه غفلت
افسوس بر اینهمه عصیان...

بی نشان

١٣٩۴/٧/…