به نام اسم قشنگت که ناز و محبوب است

به نام اسم قشنگت که ناز و محبوب است
به نام ناز دوچشمت که پاک و محجوب است

به نام شهد لبانت ... چقدر شیرین است
به نام قلب عزیزت که سخت غمگین است

هنوز حس عطش بر لبان این مرد است
هنوز خواهش ِ این شعر ِ خیس،"برگرد"است

هنوز آدمم و سر به سجده‌ی حوّا
هنوز وامقم و دلسپرده‌ی عَذرا

برای از تو نوشتن، بهانه بسیار است
نشان به این که دلم زیر تیغ خودکار است

بیا و چند دمی در کنار من بنشین
به پاس خاطره‌هامان،مرا دوباره ببین

بیا عزیزترینم ، بیا دلم تنگ است
تو نیستی و زمین و زمان بد آهنگ است

مرا دوباره صدا کن که باز برگردم
مرا دوباره بغل کن که ساکت و سردم

بگیر سخت مرا در میان آغوشَت
که چکه چکه ببارم به روی تن‌پوشت

بگیر دست مرا از خودم عبورم ده
شکسته بالِ غرورم،کمی غرورم ده

شبیه ماه که عکسش فتاده داخل آب
بتاب کم‌کم و نم‌نم ولی همیشه بتاب

مرا به خاطره‌ها نسپر ای همیشه عزیز
بمان و زندگی‌ام را به هم بپاش و بریز

تو بی قرارتر از من ، من از تو تنهاتر
به داد من برس ای از خودت تو زیباتر