مرورگر شما از پخش ویدیو پشتیبانی نمی‌کند.

مرورگر شما از پخش ویدیو پشتیبانی نمی‌کند.

نمی‌دانم از چه می‌گریزم؛

نمی‌دانم از چه می‌گریزم؛

از آدم‌ها، از خویشتن،
یا از آن غریبه‌ای که در آینه،
سال‌هاست مرا تماشا می‌کند.

گاهی در میان جمع، بیگانگی
چنان بر من چیره می‌شود که به
پیله‌ی تنهایی خویش پناه می‌برم؛

و گاهی، درست در عمیق‌ترین سکوت،
دلم برای هیاهوی همان جهانی
تنگ می‌شود که از آن گریخته‌ام.

شاید تراژدی من همین باشد؛

نه توان ماندن در میان
آدم‌ها را دارم، نه توان
زیستن بی‌آن‌ها را. 🎭⚔️

⌜ @rasta_3831 ༢ ⌟🌚❤️‍🩹


#رسقا #غم #حرف_دل
دیدگاه ها (۱)

گاهی آدم نه حوصله‌ی گفتن دارد، نه توانِ سکوت… فقط در هیاهوی ...

در من کسی میل به پایان دارد𐚁#ستاره_طوریرفتنِ ناگهانی، شبیهِ ...

نمی‌دانم این مکتوب در میانِ طومارهایِ انباشته بر میزِ زرینت،...

"ای آیه‌ی مکرر آرامش! میخواهَمَت هنوز"#بنام_عشق عشق، امن‌تری...

گاهی دوست داشتن، خودش زخمی‌ست که هیچ‌وقت خوب نمی‌شود.دوستش د...

اين زن  حواسِ درستى ندارد!هر صبح، چاى در دو فنجان می‌ريزد،بل...

گاهی آدمنه از رفتنِ کسی شکایت دارد،نه از ماندنِ خاطره‌ای...ف...

دوای دردِ من،نه قرص است، نه زمان،نه فراموشی…دوای دردِ من شای...

رویا هامو با کسِ دیگه ای زندگی نکن " باشه؟#دلانه💔 آدم‌ها مثل...

حَیِّ علی العَزا... 🖤مادرِ دل‌شکسته‌ی من...مادرِ جوانِ من......

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط