گاهی باید باور داشت

گاهی باید باور داشت
که هنوز،
تمام سهم مارا از زندگی نداده اند
هنوز فرصت برای باران و خیال و بوسه هست ؛
هنوز قهقه ی خنده های بی دلیل مانده است ،
برای لبخند هایی عاشقانه و عاشقانه های پر لبخند
باید امید داشت ...

این روزها می دانم تو نزدیکی بانو!
صدای نفس هایت را می شنوم !
حالا هرچقدر دنیا بخواهد
شبم پر از کابوس و
روزهایم پر از بغض باشد،
دیگر افاقه نمی کند....
من پر از شادمانی سبزی هستم
که با هیچ چیز خراب نمیشود...