گاهی

گاهی
شب‌ها می‌پرم از خواب
خودم را می‌بینم
که سالهاست چیزی نمی‌گوید
و خیره شده‌ست به تاریکی

دست می‌گذارم روی شانه‌اش
قاب عکسی را نشانم می‌دهد
که خندۀ کودکی
پشت شیشه‌اش گیر کرده‌ست

گاهی
شب‌ها خیره می‌شوم به تاریکی
وخودم را می‌ببینم
که سال‌هاست
چیزی نمی‌گوید.

#آرش_شفاعی