ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﻓﻀﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ،ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﻓﻀﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ،ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﺮﺩﻥ، ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﺠﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕِ ﺳﯿﺎﻩِ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ، ﺯﻧﮓ ﻣﯽﺯﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ، ﺳﺎﻋﺖ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭْﺩ،ﺣﺎﻝِ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ،ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺭﺍ ﺳﺒﮏ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ
ﻃﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﻦ ﺁﺭﯼ... ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﯾﮏ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ،ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮﺍ ﺭﻭﺯﯼ، ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻭ ﭼﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻐﻀﯽ ﺗﻠﺦ، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ﻏﺰﻝ ﻏﺰﻝ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ
ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺣﺴﺮﺕ، ﻏﺰﻟﯽ ﺍﺯ ﺑﻼﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﻥ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ، ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺁﺧﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﺸﺖ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺮﺷﺐ، ﻣﻨﻢ ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ...!
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺍﺯ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﺮﺩﻥ، ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﺠﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕِ ﺳﯿﺎﻩِ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ، ﺯﻧﮓ ﻣﯽﺯﺩ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻦ، ﺳﺎﻋﺖ
ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽﺧﻮﺭْﺩ،ﺣﺎﻝِ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺑﺎ ﺩﻗﺎﯾﻘﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ،ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺭﺍ ﺳﺒﮏ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ
ﻃﯽ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﻦ ﺁﺭﯼ... ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ
ﯾﮏ ﺳﻮﺍﻝ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ،ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ ﺫﺭﻩ ﺫﺭﻩ ﺟﺎﻧﻢ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮﺍ ﺭﻭﺯﯼ، ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝ ﻭ ﭼﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻐﻀﯽ ﺗﻠﺦ، ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ﻏﺰﻝ ﻏﺰﻝ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ
ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻢ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺣﺴﺮﺕ، ﻏﺰﻟﯽ ﺍﺯ ﺑﻼﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ!
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﻥ ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ، ﺷﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﺮ ﺁﺧﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﺸﺖ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺮﺷﺐ، ﻣﻨﻢ ﻭ ﻣﺎﺟﺮﺍﯼ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ...!
- ۱.۱k
- ۲۶ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط