حواسمان باشد هیچگاه از اطرافیان خود نپرسیم:

حواسمان باشد هیچگاه از اطرافیان خود نپرسیم:
پدر یا مادرت، چگونه از دنیا رفت؟

هیچگاه از پدر یا مادری نپرسیم که فرزندتون چطوری درگذشت؟

هیچگاه از کسیکه هنوز کاری واسه خودش پیدا نکرده (خصوصا در جمع) نپرسیم؛ هنوز بیکاری؟
اگر هم کاری از دستمون بر میاد، تو جمع اینکار رو نکنیم.

هیچگاه از فقیر و تنگدست نپرسیم؛ پول احتیاج داری؟
بدون اینکه بخواد، بهش بدیم تا همیشه براش عزیز بمونیم و حرمت و احترام رو حفظ کنیم.

شما خواهرم...
هیچگاه از زنـے که بچه دار نمیشه نپرسید؛ هنوز بچه دار نشدین؟
بلکه از خداوندبزرگ بخواهید بهشون فرزندی نیکو عطا کنه.

هیچگاه از میهمان نپرسیم؛ آب یا خوراکـے میل دارید؟
بلکه بدون چون و چرا ازش پذیرایـے کنیم.
به این میگن میهمان نوازی.

هیچگاه از مجردی نپرسیم؛ چرا هنوز ازدواج نکردی؟
بلکه از خداوند بخواهیم، همسری شایسته نصیبش گرداند.

هیچگاه بخاطر خنداندن دیگران کسـے را مسخره نکنیم، 
همیشه آنچه برای خود نمـے‌پسندیم برای دیگران هم نپسندیم.

بیاییم انسانیت را ترویج دهیم...