رفیقت نارفیقی کرد دردِ بی دوا آن جاست

رفیقت نارفیقی کرد دردِ بی دوا آن جاست
به پاس اعتمادت هی کند دوری جفا آن جاست

به چشمانِ خودت هم مرگ را بینی زمانی که
زند زیر تمامِ حرف هایش بی هوا آن جاست

دو چشمت غرق خون باشد بداند مرگ نزدیک است
ولی با خود بگوید هی ببر یادت مرا،آن جاست

شوی سر در گُمِ اندوه با غم طی کنی راهی
ندانی هم کجا هی می روی هم ناکجا آن جاست

بدانی خورده ای نارو و باید بی خیالش شد
دلت اما نمی آید، بدیِ ماجرا آن جاست
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده