آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا:

آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا:
اگر بسیار کار کند، می‌گویند احمق است!
اگر کم کار کند، میگویند تنبل است!
اگر بخشش کند، میگویند افراط می‌کند!
اگر جمعگرا باشد، میگویند بخیل است!
اگر ساکت و خاموش باشد میگویند لال است!
اگر زبان‌آوری کند، میگویند ورّاج و پرگوست!
اگر روزه برآرد و شب‌ها نماز بخواند میگویند ریاکار است!
اگر نکند میگویند کافر است و بی‌دین!
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد
و جز از خداوند نباید از کسی ترسید
پس آنچه باشید که دوست دارید
شاد باشید؛ مهم نیست که این شادی چگونه قضاوت شود.