سازمان ملل متحد

سازمان ملل متحد

اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل (به انگلیسی: permanent members of the United Nations Security Council)، که همچنین به عنوان پنج عضو دائم (به انگلیسی: Permanent Five)، پنج قدرت بزرگ (به انگلیسی: Big Five) یا پی۵ (به انگلیسی: P5) شناخته می‌شوند، شامل پنج کشور مستقل چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا است. این اعضا نمایندهٔ به اصطلاح پنج قدرت بزرگ، یا گروه پیروز جنگ جهانی دوم هستند.[۱] هر یک از اعضای دائمِ دارای حق وتو، قادر به جلوگیری از تصویب هر گونه «ماده مانند» یا پیش‌نویس قطعنامه شورا، صرف نظر از سطح حمایت بین‌المللی از آن پیش‌نویس است.

وتو، اصطلاحی در زبان لاتین به معنای «منع می‌کنم» است. این واژه برای لغو یکطرفه یک قانون به کار می‌رود و به این ترتیب وتو قدرت نامحدودی است که می‌تواند سبب جلوگیری از (جز مورد تصویب شده) تغییرات خاص شود. حق وتو براساس اندیشه برتری صلح بر عدالت در اختیار ۵ عضو دائم شورای امنیت قرار گرفته‌است.

کشورهایی که حق وتو دارند عبارت‌اند از: ایالات متحده آمریکا، روسیه، فرانسه، انگلستان و چین. بر اساس منشور اساس سازمان ملل متحد، شورای امنیت دارای ۱۰ عضو غیر دائم و پنج عضو دائم است. اعضای دائم شورا دارای حق «وتو» هستند.