پیام های آیه

پیام‌های آیات 20 و 21 سوره قصص

- حضرت موسى در دربار فرعون، عامل نفوذى و طرفدار داشت. «جاء رجل»

- كمك به ظالم در هر شكلى حرام است؛ ولى ورود و نفوذ در دستگاه براى كمك به اهل ايمان كارى پسنديده است. «جاء رجل» (حضور علىّ ابن يَقطين يكى از ياران امام كاظم عليه السلام در دستگاه ظلم بنى عبّاس نيز از همين باب بود.)

- طاغوت ها براى امنيّت و آسايش بيشتر خود، در ميان مردم و مركز شهر زندگى نمى كنند. «اَقصَى المدينة»

- در حفظ جان رهبران و نخبگان جامعه، نهايت تلاش خود را بكار ببريم. «يَسعى »

- گاه، خبررسانى به موقع وسوز و سرعت در كار، سرنوشت يك ملّت را عوض مى كند. «يسعى » (چه بسا كه اگر اين مرد، اخبار را به موسى عليه السلام نمى رساند و آن حضرت از شهر بيرون نمى رفت، به دست مأموران فرعون كشته مى شد.)

- يك انسان انقلابى مثل موسى، جبهه كفر و مهره هاى آن را به اضطراب و تكاپو مى اندازد. «اِنّ المَلاء يَأتَمِرون»

- اطرافيان طاغوت ها نيز در جرم آنها شريك هستند. «يَأتَمِرون بك»

- افشاى توطئه ها و طرح هاى خائنانه واجب است. «يَأتمِرون بك»

- مصلحان جامعه بايد همواره آمادگى هجرت و آوارگى را داشته باشند. «فَخَرج»

- به هشدارهاى دلسوزانه بها دهيم و نصيحت ديگران را بپذيريم. «فَاخرُج - فَخَرَج»

- شجاعت، به معناى در دسترسِ دشمن قرار گرفتن نيست. «فخَرَج»

- زندگى انبيا غالباً با آوارگى و سختى همراه بوده است. «فخَرَج»

- سعى و همّت خود را بكار بريم؛ ولى نتيجه را از خداوند بخواهيم. «فخَرَج - قال رَبّ نَجّنى»

- دعا بايد با تلاش و حركت همراه باشد. «فخَرَج منها - قال رَبّ نَجّنى»

- رهبران الهى، در همه حالات از خداوند استمداد مى كنند. «ربّ نَجّنى من القوم الظالمين»، «ربّ اِنّى ظَلمتُ نفسى فاغفرلى»(29)، «ربّ بما أنعمتَ علّى فلن أكونَ ظهيراً للمجرمين»(30) و «ربّ انّى لما أنزلتَ الىّ من خير فَقير»(31)

29) قصص، 16.
30) قصص، 17.
31) قصص، 24.