خیال نکن که برخی چیزها مادی و دنیوی

خیال نکن که برخی چیزها مادی و دنیوی
و چیزهای دیگر مقدس و معنوی اند.
برای آنکس که می داند چگونه با همه چیز خوش باشد،
همه چیز مقدس است.
هیچ مرزی بین دنیا و خدا وجود ندارد.
همه چیز الهی است.
گل، شکل آشکار بذر است و بذر، گل نا آشکار.
آنها یکی هستند.
همین گونه است این دنیا و آن دنیا.
این ساحل و آن ساحل.
هیچ نیازی به مرز بندی میان ماده و روح نیست.
آنها یکی هستند.
پس با کوچکترین چیزها خوش باش:
چه با دوش_گرفتن و چه با نوشیدن_یک _فنجان_چای.
هیچ مرزی قائل مشو و هیچ تفاوتی ایجاد نکن.
برای انسانی که می داند چگونه شادمان باشد،
نوشیدن یک فنجان چای به اندازه هرگونه عبادتی و
خوابیدن‏، به اندازه هر عمل دینی مقدس و الهی است.
خوش و خندان بودن، نگاهی جدید، دور نمای جدید می آفریند.
همه دنیا را دگرگون می کند.
آنگاه هیزم شکستن و از چاه آب کشیدن به اندازه بزرگترین فعالیتها زیبا خواهد بود.
پس عبوس و غمگین نباش.
بخند، برقص، آواز بخوان و زندگی ات را ساده و با فروتنی سپری کن.
بدون اینکه میل و آرزوی پیشرفت و دست یابی به چیزی را بپروری یا بلند پروازی کنی.
زندگی معمولی چنان زیباست که هرگونه پیشرفتی زیبایی آنرا از بین می برد.