انیس!۱

انیس!۱
تامن میرسم سماورراگرم کرده باشی
نگذارآوازهایم منجمدشود.
برف جاده ها راپوشانده است ومن به دنبال دست هایم می گردم که یک روز آن ها راسراسیمه حوالی ,,قهوه خانه بانو,,۲جاگذاشتم.آن روزها نمازت خیلی
طول میدادمیگفتی پری ها دربازتاب قنوت هایت جریان دارندومن رنگین کمان هایی رامیدیدم که برسجاده بارانی
ات تاب میخوردند.
,,انیس,,
میگفتی منتظرم نگذارومن درسالن های
انتظاربه سربازانی ازدیروزبرخوردم که برزخمهای ستاره ای خوداطلسی می_ کاشتند.
وهنوزقهوه خانه ی بانوچراغ هایش روشن است با تنباکوهای ,,محموداحمدی,,۳وقل قل قلیان هایش
که فضاراپرکرده است وتفنگ هایی که درغیاب,,غضنفرورییس علی,,۴غبار میخورند.
ای کاش میتوانستم بااین کاش های همیشه سرددستمال ودست تکان میدادم
برای این فصل های برفی ویاسمن های همیشه مسافر که به آفتاب رسیده اند.
,,انیس,,
اگرچه دستهایم آسمانی نیست
لااقل یک بهاریه می خوانم
شایدتوانستم برایت بهاررا رزروکنم：
مراببوس!
مراببوس!
برای آخرین بار,خداتورانگهدار
که میروم بسوی سرنوشت
بهارماگذشته ,گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سرنوشت.

۱_انیس：نام عزیزی درخاطرمن
۲_قهوه خانه بانو：قهوه خانه قدیمی درراه بوشهر
۳_محموداحمدی：روستایی نزدیک اهرم باتنباکوی عطری
۴_غضنفرورییسعلی：مبارزین قیام جنوب