من سردم است و از گوشواره های صدف بیزارم.

من سردم است و از گوشواره های صدف بیزارم.

من سردم است و مي دانم که از تمامي اوهام سرخ يک شقايق وحشي

جز چند قطره خون

چيزي بجا نخواهد ماند.

خطوط را رها خواهم کرد

و همچنين شمارش اعداد را رها خواهم کرد

و از ميان شکل هاي هندسي محدود

به پهنه هاي حسي وسعت پناه خواهم برد.



و زخم هاي من همه از عشق است

از عشق، عشق، عشق!

من اين جزيره ي سرگردان را

از انقلاب اقيانوس و انفجار کوه گذر داده ام

و تکه تکه شدن، راز آن وجود متحدي بود

که از حقيرترين ذره هايش آفتاب به دنيا آمد.



"زنده یاد فروغ فرخزاد"