مرغ دل ما زند پر به هوایت حسین

مرغ دل ما زند پر به هوایت حسین
قبله عالم شده کرببلایت حسین
منم گدایت حسین منم گدایت حسین
کن نظری از کرم به این گدایت حسین
حسین حسین جان حسین
چرا فتادی چنین به خاک صحرا حسین
غرق بخون بی کفن به این گدایت حسین
سوخته از تشنگی تمام جانت حسین
تشنه چنین ندیده در لب دریا حسین
حسین حسین جان حسین
ای پسر فاطمه چرا تو بی یاوری
تو حجت کردگار وصی پیغمبری
تو شاه بی نوایی خدا را مظهری
در ره حق داده ای هستی خود را حسین
حسین حسین جان
گریه به مظلومیت پیمبران کرده اند
ناله ز داغ غمت پیرو جوان کرده اند
اشک ز داغت ز دیده گان کرده اند
جن و ملک از غمت در همه دنیا حسین