ایرانایوطنمایخاک زرخیز کهنم مباد روزی فراموشت شود ک

ایران‌ای‌وطنم‌‌ای‌خاک زرخیز کهنم‌ مباد روزی فراموشت شود که ‌خاک‌ پر‌ گوهرت‌ از خون غنچه های نوشکفته‌‌ ونهال های نورسیده وسروهای‌ استوار‌‌ سیراب گشته .وهرگاه‌در‌بهاران‌ خواستی از خاک‌‌پر‌گهرت‌غنچه‌ای‌به‌رویانی‌‌‌‌ بیادکودکان‌شیر‌خواری‌‌بیار‌که‌خونشان‌در‌‌تنت‌جاری‌ شد‌‌ و هرگاه‌ خواستی نهالی به بار بیاری به‌یاد دختران وپسران دانش اموز نو نهالی بیار که صبح با لبخند زیبا وشاداب از والدین خود برای اموختن درس زندگی وانسانیت به مدرسه رفتند خودنشان بدست شقی ترین جانیان دنیا خاکت را سیراب کرد ‌و‌ درختان‌تنومندت را بیادپیران کهنسال وسروهای‌بلند‌قامتت‌را‌بیاد‌سربازان جان بر کف‌ت‌ که جانشان را برای عظمتت وخونشان را برای جاودانیت نثار کردند .ببار بیار‌تا‌اینده‌گان‌بدانند‌تامشتی از خاکت برابری میکند با تمامی دنیا