بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم : ثمره خوب بودن باید این باشد :
کسی که به حال بد عادت کرد به این سادگی متوجه حال بد خودش نمی شود و حتی این حال را معمولی می داند و در مورد دیگران نیز اینگونه می اندیشد. شیطان به وسیله وسوسه و اغواگری واقعا به دنبال بد کردن حال انسان است. انسان نباید خود را در معرض خطر قرار دهد. انسان همواره باید شاکر نعمت های الهی باشد. شکر مجموعه ای از حال خوب را در انسان ایجاد می کند.
ریشه حال خوب و حال بد در عقاید، افکار و علاقه های ما هست و به عنوان یک نبض برای روح ما کار و عمل می کند. هدف ابلیس این است که انسان را از شکر باز بدارد. شکر یک عامل محوری برای حال خوب است.
هدفِ دشمنِ ما بد کردن حال ماست. با حال بد باید از قضاوت دوری کرد و با این فکر نباید تصمیم گیری کرد و با این ذهن نمی شود پدیده ها را شناخت. حب و بغض چنین آدمی قابل اعتماد نیست.
لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ -(سوره یونس بخشی از آیه 62) حدود 15 بار در قرآن کریم این مضمون گاهی صریح و گاهی غیر صریح بیان شده است. قرآن کریم از سعادت به عنوان فلاح نام می برد و آن حال خوب است که آن را در دو بخش می داند؛ یکی اینکه از چیزی نترسد و یکی اینکه غم در دل او نباشد.
چرا حال خوب برای خدا مهم است؟ همانگونه که برای اطبا تب نشانه خیلی از بیماری ها است، حال خوب هم نشانه خیلی از سعادتمندی ها است. آدمیزاد به گونه ای آفریده شده که اگر درست زندگی نکند، داری حال خوبی نخواهد بود. سعادتمندی به حال خوبی است که دوام داشته باشد و عمیق باشد و کاذب نباشد.
دنیا و زمین حال انسان را بد می کند و تا کسی تلاش نکند و مهارت پیدا نکند، حالش خوب نمی شود.(پایان)