بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
تقیه لازمه‌ آگاهی، بصیرت، تقوا، ایمان، اخلاق، مبارزه، تبلیغ و رشد می‌ باشد.
دشمن و به هم زدن مجلس : اما در این موضوع لازم است که به چند نکته توجه شود:
اولاً: هر کس که خطایی کرد را دشمن نپنداشته و قلمداد نکنیم! اگر چنین باشد که اهل عصمت علیهم السلام باید همه امثال ما را دشمنان خود بدانند و بخوانند. البته ممکن است که سخن کسی یا کار کسی نه تنها خلاف، بلکه به نفع دشمن یا همرنگ با دشمن باشد، اما خودش دشمن نباشد. خب در آنجا انسان متذکر می‌شود، بیدار می‌کند، آگاهی و بصیرت می‌بخشد.
از امام امت یاد بگیریم، مقام معظم رهبری می‌فرمایند : هر کس که ولایت فقیه را قبول نداشته باشد، یا حتی مخالف آن باشد، مصداق ضد ولایت فقیه نیست، بلکه ضد کسی است که پنچه در می‌ افکند - یعنی به مبازره و جنگ می‌آید.
ثانیاً: از اهداف اصلی دشمن تجزیه است؛ اول بین مردم و سپس در خاک کشور - و تجزیه بین مردم با دسته‌کشی و صف بندی آنها مقابل یک دیگر محقق می‌گردد. نمی‌بینید سر جزئی‌تری امور جناحی یا حتی طرفداری از یک باشگاه ورزشی، یا گویش بومی و مردم را در مقابل هم قرار می‌دهد؟! پس، اگر فرد مذهبی خود را صاحب، مالک و تمام دین و نماد کامل آن بداند و هر کس را با کمترین خطایی که می‌بیند در صف مقابل قرار دهد، خودش بیشتر از آن خطاکار ضربه زده است.
ثالثاً : تکلیف ما به هم زدن مجالس نیست. اگر از ابتدا می‌دانید که مجلس، مجلس گناه است، خب اصلاً نباید وارد شوید، اما اگر مجلسی بود، نشستی در خویشان یا همکاران و دوستان بود و شما نیز وارد شدید، و در آنجا دیدید جهت مجلس علیه اسلام است، وضعیت و تکلیف فرق دارد.
خداوند در قرآن کریم فرمود که اگر در مجلسی به مسخره کردن دین پرداختند، موضوع را تغییر دهید تا وارد مبحث دیگری شوند، اما اگر نشد و اصرار داشتند، آن وقت شما مجلس را ترک کنید و اگر با آنها بنشینید یعنی حضورتان تأیید آنان باشد، آن وقت خودتان نیز از آنانید.
تشیع و تسنن انگلیسی : دشمن سعی می‌کند تا ما هنگام ضرورت فریاد سکوت کنیم حال به عنوان تقیه یا هرعنوان دیگری وبه وقت ضرورت سکوت و آرامش و وحدت، فریاد بزنیم و حتی اگر شد به جان یک دیگر بیافتیم - با هر کس یا در هر مکان که ملایمت، مدارا و وحدت لازم است، شدت عمل به خرج دهیم و هر کجا که شدت عمل لازم است، ملایمت و حتی بی‌ تفاوتی و بی‌غیرتی داشته باشیم -آنجا که می‌شود و باید تقیه کرد، جنجالی درست کنیم که خون‌ها ریخته شود، و آنجا که باید حتی به قیمت جان و خون ایستادگی و مقاومت کرد، به اسم تقیه، مدارا، صبر، مسالمت و...؛ (پایان)(ص 1)