اگررستم وسهراب درزمان ما میزیستند:

اگررستم وسهراب درزمان ما میزیستند:
چنین گفت رستم به سهراب یل
که من آبرو دارم اندر محل
مکن تیز ونازک، دو ابروی خود
دگرسیخ سیخی مکن موی خود
شدی درشب امتحان گرم چت
برگمشوای خاک برآن سرت
اس ام اس فرستادنت بس نبود
که ایمیل وچت هم به مارونمود
رهاکن تواین دخت افراسیاب
که مامش ترامینماید کباب
اگرسربه سرتن به کشتن دهیم
دریغا پسر،دست دشمن دهیم
چوشوهردراین مملکت کیمیاست
زتورانیان زن گرفتن خطاست
خودت رامکن ضایع ازبهراو
به درست بپرداز ودانش بجو
دراین هشت ترم، ای یل باکلاس
فقط هشت واحد نمودی توپاس
توکز درس ودانش، گریزان بدی
چرارشته ات را پزشکی زدی
من ازگور بابام، پول آورم
که هرترم، شهریه ات رادهم
من ازپهلوانان پیشم پسر
ندارم بجزگرزوتیروسپر
چوامروزیان، وضع من توپ نیست
بود دخل من هفده وخرج بیست
به قبض موبایلت نگه کرده ای
پدرجدمن را درآورده ای
مسافربرم، بنده بارخش خویش
توپول مرا میدهی پای دیش
مقصر دراین راه، تهمینه بود
که دورازمن اینگونه لوست نمود
چنین گفت سهراب، ایول پدر
بود گفته هایت چوشهدوشکر
ولی درس ومشق مرا بیخیال
مزن بردل و جان من ضدحال
اگرگرم چت یا اس ام اس شویم
از این به که یک وقت دپرس شویم