دل گمشدگان راه بر اين خانه گرفتند

دل گمشدگان راه بر اين خانه گرفتند
دادند نشان و دل ديوانه گرفتند

ازعشق و وفا هرچه که اندوخته,داديم
گفتند همين بوده و رندانه گرفتند

با ما سخن از عهد و وفا گفته و آسان
از ما ره پنهانى ميخانه گرفتند

هرعهد که بستند به يک جرعه شکستند
جز ساقى و ما از همه پيمانه گرفتند

محرم شده در خلوت ما خانه گزيدند
هم خلوت و هم خانه و همخانه گرفتند

افسوس که هر دوست به اين دل بنشانديم
صدبار ره خانه ى بيگانه گرفتند

چون دل به خم زلف کسى ماند,چه بى رحم
از شانه ى اين دل دوسه دندانه گرفتند

مختار گذر کرد چون از زلف کج يار
جاى دل مارا چه غريبانه گرفتند

چون کرم به دور دل ما پيله تنيدند
از هيبت ما قيمت پروانه گرفتند

با حکم ادب هرکه,که جان خواسته داديم
اى واى که جان را همه جانانه گرفتند

(( مهدى مختارزاده ))