•••

•••
#بی_نظیر_بوتو، نخست‌وزیر اسبق و رهبر حزب مردم #پاکستان، و از نامی‌ترین زنان سیاستمدار جهان است.

خانم بوتو ده سال پیش در چنین روزی (۲۷ دسامبر ۲۰۰۷ میلادی)، پس از شرکت در یک گرد هم‌آیی انتخاباتی در شهر راولپندی پاکستان، طی حمله‌ای تروریستی به قتل رسید. در این حمله‌ی تروریستی علاوه بر او، ۱۵ نفر دیگر نیز کشته و تعدادی زخمی شدند.
#بینظیر_بوتو از چهره‌های شاخص دموکراسی‌خواهی و مبارزه با افراط‌گرایی در پاکستان بود.

قتل این بانوی تاریخ‌ساز نه تنها مردم کشورش بلکه دموکراسی‌خواهان جهان را غرق در اندوه نمود.

بانوی غزل ایران، #سیمین_بهبهانی، شعر زیر را پس از این اتفاق، در ستایش و سوگ بانوی بی‌نظیر پاکستانی سروده است.
•
•
امید و آینه

امید و آینه آوردی / پیام و پیک سحر بودی
غروب آمد و چون خورشیدذ/ غریقِ خونِ جگر بودی

به کف گرفتن جان، آسان / نبود، پیش تو آسان شد
چنان خطیر، هدف بودت / که بی‌خبر زِ خطر بودی

کشید خاک تو دامانت / که خوابگاه تو جز من نیست
به شوق، آمدی و خفتی / که خسته‌دل زِ سفر بودی

به بام عدل کشیدی خط / که نیم از تو و نیم از من
فضای ظلم، تبه کردَت / شهابِ زودگذر بودی

شهاب زودگذر؟ حاشا! / که در خروش و درخشیدن
به عینِ صاعقه می‌ماندی / نه کورسو، نه شرر بودی

تو جانِ زنده و بیداری / نکشته‌اند تو را، باری،
که از شرافتِ زن‌بودن / نماد و یاد و اثر بودی

شگفت نیست که در مرگت / خلایق‌اند پریشان دل
که پیشِ تیر بلا، عمری / برای خلق، سپر بودی

نبودن تو مریدان را / مصیبت است، که در بودن
به «بی‌نظیر»ی و خوشنامی / مُرادِ اهل نظر بودی