کلیسای گغارت در ارمنستان
کلیسای گغارت در ارمنستان
کلیسای گغارت به معنی سرنیزه میباشدکه در 35 کیلومتری جنوب شرقی ایروان و در ساحل شرقی رودخانه آزاد در دره تاریخی گغارت قرار گرفته است. این بنا در دو بعد زمانی مختلف ساخته شده و از دو قسمت اصلی تشکیل شده است. در اوایل قرن سیزدهم این منطقه جزو املاک اختصاصی خاندان زاکاریان بوده است و قابل ذکر است که خاندان زاکاریان یکی ازثروتمندترین خاندانهای تاریخ ارمنستان بوده اند که به دستورشان کلیسای بیرونی در سال 1215 ساخته می شود. بعدها خاندان پروشیان این ملک را ازخاندان زکاریان خریداری نموده اند و دستور ساخت کلیسای درونی را به یک معمار دادند. در اواخر قرن سیزدهم کلیسای درونی که از سه قسمت اصلی تشکیل شده که یکی از این قسمتها آرامگاه سلسله پروشیان محسوب می شود. ساخت کلیسای درونی که از تراش صخره به وجود آمده به مدت 10 سال به طول انجامیده است (1350-1340).
گغارت یک نوع نیزه می باشد که یک پایه چوبی دارد که بر سر آن یک آهن تیز تخت قرار گرفته است. این نیزه به زمانی که حضرت مسیح را به صلیب کشیده بودند و با فرو کردن این نیزه در بدن ایشان می خواستند مطمئن باشند که حضرت مسیح جان سپرده است برمی گردد.و به همین دلیل این نیزه برای مسیحیان مقدس شناخته شده است و تاتوس اراکیال این نیزه را در اواسط قرن سیزدهم به ایری وانک- نام قدیم گغارت- می آورد واز آن پس به این نام معروف می گردد.
کلیسای گغارت به معنی سرنیزه میباشدکه در 35 کیلومتری جنوب شرقی ایروان و در ساحل شرقی رودخانه آزاد در دره تاریخی گغارت قرار گرفته است. این بنا در دو بعد زمانی مختلف ساخته شده و از دو قسمت اصلی تشکیل شده است. در اوایل قرن سیزدهم این منطقه جزو املاک اختصاصی خاندان زاکاریان بوده است و قابل ذکر است که خاندان زاکاریان یکی ازثروتمندترین خاندانهای تاریخ ارمنستان بوده اند که به دستورشان کلیسای بیرونی در سال 1215 ساخته می شود. بعدها خاندان پروشیان این ملک را ازخاندان زکاریان خریداری نموده اند و دستور ساخت کلیسای درونی را به یک معمار دادند. در اواخر قرن سیزدهم کلیسای درونی که از سه قسمت اصلی تشکیل شده که یکی از این قسمتها آرامگاه سلسله پروشیان محسوب می شود. ساخت کلیسای درونی که از تراش صخره به وجود آمده به مدت 10 سال به طول انجامیده است (1350-1340).
گغارت یک نوع نیزه می باشد که یک پایه چوبی دارد که بر سر آن یک آهن تیز تخت قرار گرفته است. این نیزه به زمانی که حضرت مسیح را به صلیب کشیده بودند و با فرو کردن این نیزه در بدن ایشان می خواستند مطمئن باشند که حضرت مسیح جان سپرده است برمی گردد.و به همین دلیل این نیزه برای مسیحیان مقدس شناخته شده است و تاتوس اراکیال این نیزه را در اواسط قرن سیزدهم به ایری وانک- نام قدیم گغارت- می آورد واز آن پس به این نام معروف می گردد.
- ۶۶۹
- ۰۴ مهر ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط