و عشق واژه زیباییست که تمام هستی را در معنای خود میگنجاند

و عشق واژه زیباییست که تمام هستی را در معنای خود میگنجاند....
عشق مهربانیست...پاکیست....یکدل بودن است...یکی شدن است....یکی شدن با خود....با جهان هستی....
عشق را به اشتباه معنا کرده اند...عشق نه مالکیت است نه وابستگیست...
عشق رویشی دوباره است...آنهنگام که خودت را پیدا میکنی ...و از حضور خدا لبریز میشوی ....دل تو خود عشق است...
و تو نیاز داری که عشق بورزی ....به خودت به دیگران به هستی ....
چرا که خاصیت عشق اینست...
و من اغلب افسوس میخورم که چرا انسانها به خاطر ترس از عشق دست میکشند ....عشق ..یعنی صمیمیت ..کلام مهرآمیز ...دوستت دارم های بی پایان به تما کائنات .....
تو را به خدا ترسهایتان را بگذارید بروند..رهایشان کنید ....تفاوتی ندارد ..به فرزندت ....به دوستت ....به همسرت ...به حیوان خانگیت ...به گلدان کوچکت ...به هرکدام که هستند عشق بورز عشق بده ....عشقی بدون توقع ...
نترس راه عشق ...از هر سمت که بروی رو به خداست.....راه عشقی که به معنای حقیقی اش باشد....
فقط بلند شو و این هدیه زیبای خدا را در تمام جهان پراکنده کن.