ذخیره خون بند ناف

خون بند ناف، خونی است که بعد از تولد در بند ناف و جفت باقی مانده و معمولا دور ریخته می‌شود، در حالی که می‌توان با نگهداری آن برای سال‌های طولانی به افراد نیازمند پیوند مغز استخوان کمک کرد. این خون غنی از سلول‌های بنیادی است؛ سلول‌هایی که می‌توانند بسیاری از بیماری‌های خطرناک از جمله سرطان را درمان کنند.

نگهداری این خون به دو صورت عمومی و خصوصی انجام می‌شود؛ یعنی شما می‌توانید خون بند ناف فرزندتان را با پرداخت هزینه در بانک‌های خصوصی فقط برای خانواده خود نگهداری کنید یا بدون پرداخت هیچ هزینه‌ای با اهدای آن به بانک‌های عمومی به درمان افراد غریبه کمک کنید.

۱۰۰ هزار سلول بنیادی در هر سی‌سی خون بند ناف خون بند ناف یا ژله وارتون خونی است که بعد از زایمان در طناب ناف باقی می‌ماند. این خون تیره‌رنگ است و حجم آن به طور متوسط به ۶۰ سی‌سی می‌رسد. البته به‌ندرت حجم آن ۷۵ سی‌سی نیز می‌شود.

یک لیوان آب حدود ۲۵۰ سی‌سی است، بنابراین میزان این خون تقریبا از نصف یک لیوان آب هم کمتر است. هر سی‌سی از خون بند ناف ۱۰۰ هزار سلول بنیادی دارد. البته سلول‌های بنیادی در افراد بزرگسال هم در مغز استخوان وجود دارند. این سلول‌ها مولتی‌پتانسیل هستند و تقریبا قابلیت تبدیل شدن به تمامی بافت‌های بدن انسان را دارند.

درواقع سلول‌های بنیادی با قرار گرفتن در شرایط مستعد بافتی و سلولی می‌توانند به سلول‌های خونساز، سلول‌های سیستم ایمنی، سلول‌های عضله قلب، سلول‌های کبد، سلول‌های بافت استخوانی، سلول‌های اعصاب و... تبدیل شوند.

درمان ۷۱ نوع بیماری با خون بند ناف

امروزه تقریبا در درمان ۷۱ نوع بیماری بشر می‌توان از خون بند ناف استفاده کرد. در کشور ما نیز چند بیماری به طور روزمره با کمک سلول‌های بنیادی درمان می‌شوند، از جمله کم‌خونی ارثی، سرطان خون حاد یا لوسمی و کم‌خونی آپلاستیک در کودکان. این خون در گذشته معمولا بعد از زایمان دور ریخته می‌شد، اما هم‌اکنون در ایران ۳ بانک بزرگ خون بند ناف آن را طبقه‌بندی و نگهداری می‌کنند.

بانک بیمارستان شریعتی، بانک مرکز رویان و بانک سازمان انتقال خون ایران در این زمینه جزو مراکز پیشرو دنیا هستند. پیوند مغز استخوان در ایران تقریبا از سال ۶۸ آغاز شد و تا امروز آمار آن در کشور بسیار بالا بوده است. کشور ما در این زمینه تجربه‌های بومی منحصربه‌فردی دارد.