بر حديث من و حسن تو نيافزود كسي

بر حديث من و حسن تو نيافزود كسي
حـد همينست سخن داني و زيبايي را
———
هميشه فكر مي كردم هرچيزي در اين دنيا حدي و نهايتي داشته باشد، چيزهايي مي شنيدم و مطمئن بود كه دروغ است، چون حماقت و خيانت و ظلم هم حدي دارد، گمان داشتم آدمي از جايي به بعد نمي تواند بيشتر دروغ بگويد و بيشتر ستم كند و بيشتر بد باشد.
خوبي ها كه محل بحث ما نيست؛ كسي ازينكه كسي بي نهايت خوب باشد و تا كجا بخشنده باشد و تا كجا صداقت داشته باشد ناراحت نمي شود.
ولي حالا فهميدم كه دروغ و ستم و ريا و بخشش و فداكاري و خودخواهي و صداقت و همه ي اينها، حد ندارد و هميشه كسي تورا با عيبش يا هنرش شگفت زده خواهد كرد.