وقتی از درد به خودت میپیچیدی

وَقتی از دَرد بهِ خودِت میپیچیدی..
وَقتی دآشتی تو مَنجَلآب دست و پآ میزدی..
وَقتی مَرگ هَر لَحظِه سراغِت اومَد...
وَقتی یِکی ازت پُرسید خوبی
وَقتی حِسِت؛ دردِت ؛ غیر قآبل توصیف بود..
وَقتی خوآستی بِه زَبون بیآری
اینو یآدِت نرِه
کِع همیشع بآیَد سکوت کُنی..
بآیَد هَمیشه بآ لَبخَند بِگی خوبَم..
وَقتی دآشتی میمُردی هَم
بآز بآیَد سُکوت کُنی و تو دَرد هآ و افکآر و حَرف هآیی کِع به زَبون نیآوُردی غَرق بِشی..
آرِهع
تو مَحکوم شُدی به مَرگ..
مَحکوم شُدی به دَرد..
مَحکوم شُدی به سُکوت..
پَس
سُکوت کن و دَرد بِکِش ..
اشکآل نَدآرِع اَگِع دَرد اِنقد زیآد بآشِع کِع کُل وجودِت بِلَرزع اشکآل نَدآرِع اگِع از درد کَم بیآری و نَتونی اشکآل نَدآرِع کِع ...
سکوت کن و بِمیر ...

#مِستِر_غول
#چآنیـول {.-.♡}
#مَهی {.-.♡}