ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ…

ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ…
ﺑﺎﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﻤﺎ…
ﺑﺎﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﻗﻠﺒﻬﺎﯼ ﺳﻨﮕﯽ…
ﻭ ﺣﺎﻝ …
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺗﺎﻗﻢ … ﺗﻨﻬﺎ… ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻤﺎﺭﻡ…
ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ:
“ﺳﻨﮓ ﺑﺎﺵ ﺗﺎ ﺳﻨﮓ ﺳﺎﺭ ﻧﺸﻮﯼ…”