نوبت وصل و لقاست، نوبت حشر و بقاست

نوبت وصل و لقاست، نوبت حشر و بقاست
نوبت لطف و عطاست، بحر صفا در صفاست

دُرج عطا شد پدید، غُرّه دریا رسید
صبح سعادت دمید، صبح چه نور خداست

صورت و تصویر کیست، این شه و این میر کیست
این خرد پیر کیست، این همه روپوش هاست

چاره روپوش ها، هست چنین جوش ها
چشمه این نوش ها، در سر و چشم شماست

هر نفس آواز عشق، می​رسد از چپ و راست
ما به فلک می​رویم، عزم تماشا که راست

ما به فلک بوده ​ایم، یار مَلَک بوده ​ایم
باز همان جا رویم، جمله که آن شهر ماست

خود ز فلک برتریم، وز مَلَک افزونتریم
زین دو چرا نگذریم، منزل ما کبریاست